Obudziłem się koło czwartej

i doszedłem do wniosku,

że życie jest diabła warte,

a trzeba żyć, po prostu.



Dla świętego spokoju wszelako

że - niby - "w sercu rana",

wypiłem szklaneczkę koniaku

i chodzę zalany od rana.


W przedpotopowym ogrodzie,

jeszcze przed zachodem słońca,

paprocie, paprocie bez końca

odbijają się w jasnej wodzie.



Jest tam ptak, którego nazwy

nie mogę przypomnieć z jakiegoś snu,

i ogromną tęczę znalazły

papugi! papugi!

żeby ją snuć!



Cyklopy na koturnach

przechadzają się po bujnej trawie.

(To nie jest noc Walpurgi,

ale prawie.)



Na Drzewie Wiadomości

Dobrego i Złego

drzemie Wąż (poczciwości

gad, nie robi nic złego).



Ale na Jabłoni,

na okrutnej Jabłoni

(czy z jabłek robią alkohol?)

rośnie, rośnie

groźnie, powoli

okrutne słowo: kocham.