Przeczytałem książkę Marii 

płacząc i wyjąc.

Tak piszą tylko umarli,

żyjąc.



Ja nie bylem wcale w Oświęcimiu,

ale go umiem na pamięć.

Maria...Jak jej bylo na imie?-

Zamieć...



Szła pod wiatr i pod deszcz, i pod śnieg,

bosa,

z lewej SS-man, z prawe szpieg, 

nie miała papierosa,



nie miala nic, nic  nie miała,

biedna,

i wołała do mnie, wołała,

i była sama jedna.


Nie wiedziałem, że jesteś Cyganką,

no bo skąd? - 

szare ubranko,

włosy blond



Ale ty wróżysz z ręki,

że będzie źle

i że pójdę na męki,

pijane dziecko we mgle.





Okazało się, że w ręku cekiny

i brudna talia kart,

że wcale nie jestem winny,

tylko niewiele wart.



I odeszłaś z zielonymi oczami,

paląc papierosy....

Będę myślał czasami,

jak kręcisz włosy.