Córeczko moja daleka,

pusto, pusto koło mnie,

serce krwawi i czeka,

ono nie umie zapomnieć.



Umarłaś, lecz niezupełnie:

nadal razem się trudzim.

Com ci obiecał - spełnie:

wiersz mój odniose ludziom,



by dawał pokój i światło,

miłość, nadzieję, radość,

choć niełatwo, córeczko, niełatwo

nieść wiersz i pod nim upadać...



Ta noc straszliwym ptaszydłem

siadła na mnie i kracze.

Oberwe, oberwe jej skrzydła,

wyrwe się, wyrwe rozpaczy.