Ja nie chcę Palestyny, 

Syrii, Iraku, Egiptu, 

od cyprysów wolę kaliny, 

wolę brzozę niż eukaliptus. 

  

Sosny tutejsze nie te, 

kwiaty tutejsze nie tamte, 

innego przyślijcie poetę, 

żeby się cieszył Lewantem. 

  

Tutaj historia zamarła, 

tutaj dzieje są Made in Britain

tam Warszawa skacze do gardła 

jak brytan! 

  

Wśród wierzb płaczących strumienie 

tamtędy płyną, 

walczą tam bezimiennie 

i beztrumiennie giną. 

  

Tam giną ludzie, miasta, stolice, 

tam naród w walce

a ja tu chodzę, 

depczę jerozolimskie ulice 

i gryzę palce. 

  

Ja chcę kiedyś... na Żoliborzu... 

choćby na krótko... 

Jeśli nie 

nad Śródziemnym Morzem 

zdechnę ze smutku.


To przez ciebie ten wiersz -

chyba już wiesz?



Paliłem z Kalifem nargile,

zachciało się odejść na chwilę

a Kalif, nie myśląc długo,

uciął głowę, przyprawił drugą.



W tej drugiej chyba nic więcej

prócz kwiatów stu Barwistanów.

Chcesz ściąć, to zetnij i nie zamęczaj,

ale się jeszcze zastanów.