Nie wiedziałem, że jesteś Cyganką,

no bo skąd? - 

szare ubranko,

włosy blond



Ale ty wróżysz z ręki,

że będzie źle

i że pójdę na męki,

pijane dziecko we mgle.





Okazało się, że w ręku cekiny

i brudna talia kart,

że wcale nie jestem winny,

tylko niewiele wart.



I odeszłaś z zielonymi oczami,

paląc papierosy....

Będę myślał czasami,

jak kręcisz włosy.


Nie umiałem się zbudzić, nie mogłem

przemocą wyrwać się ze snu - 

i oto rosną we mnie te słowa, jak obłęd,

coraz bardziej gorzkie i bolesne.



Wypowiadam je mową zawiłą,

łamanym na łkanie szeptem,

i bolą mnie te słowa dobywane siłą,

i gorzej mi z nimi niż przedtem.



Coraz więcej szaleństwa i krzyku,

i nie ma dla serca pokarmu - 

tylko te słowa gniewną, szarpaną muzyką

huczą we mnie jak dzwony alarmu.



Może dziś, może jutro nad ranem,

nim we śnie zbliżysz się ku mnie,

zatrząsnę twoje imię w wierszu obłąkanym

jak w srebrnej i czarnej trumnie.