Nie zrozumiem nigdy, nie nazwę

żadnej rzeczy z daleka ni z bliska.

Rozdeptałem słowa na miazgę,

okrwawiłem sercem i ciskam.



Nie wypowiem nic, nie wyśpiewam,

ani nocy, ni gwiazd nie zliczę.

Opętany bólem i gniewem,

gniewem płonę i bólem krzyczę.



Wiem, że nigdy poznać nie zdołam,

jaka moc mnie usidla i dręczy,

torturuje słonecznym kołem

i zakuwa obręczą tęczy.



Trzeba wyrwać się, trzeba odejść,

trzeba biec, uchodzić przed klęską !

Jak odnaleźć radość i młodość,

gdzież jest miłość, miłość zwycięska?