CIENIE



Nocni przechodnie, cisi, zamyśleni, czarni



chwieją wysmukłe cienie w refleksach latarni





Cienie pełzną, nie mogą odczepić się od nich,



przełażą przez sztachety, padają na chodnik.







Małe, śmieszne, po twarzach deptane obcasem,



wielkie, straszne, na szczudłach sążniaste dryblasy.





Podnoszą kapelusze na zjeżonych włosach,



lękają się zapałki, blasku papierosa.





Nad brzegiem czarna rampa zgina sie i łamie.



Szalone!- skaczą w wodę do góry nogami.





Znikły!... Przemija rzeka... Powiewy... milczenie...



Nocni przechodnie bledną...- jak cienie, jak cienie.


Nie wiedziałem, że jesteś Cyganką,

no bo skąd? - 

szare ubranko,

włosy blond



Ale ty wróżysz z ręki,

że będzie źle

i że pójdę na męki,

pijane dziecko we mgle.





Okazało się, że w ręku cekiny

i brudna talia kart,

że wcale nie jestem winny,

tylko niewiele wart.



I odeszłaś z zielonymi oczami,

paląc papierosy....

Będę myślał czasami,

jak kręcisz włosy.