Nad cichą, błękitną wodą 



niebo błękitne i ciche. 



Zaszumiało zielono, młodo, 



powiał niebem zielony wicher! 



  



Gdzieżeś, szalony, zielony, 



nad jakimi wiejesz polami?



jeszcze w rosach kaliny i klony, 



jeszcze oczy zalane łzami. 



  



Zaszumiało błękitną pogodą 



promieniami złocone powietrze, 



w tę dalekość zielono, młodo



powiej, serce, powiej, mój wietrze! 



  



Powiej szumem szalonym, zielonym, 



spłyń radości złocistą ulewą! 



Zielonym kalinom i klonom, 



tobie i sobie śpiewam.